9.6.06

Os libros arden mal

Dediquei os dous últimos días, case na súa totalidade, a revisar as 752 páxinas da novela de Rivas. Non caerei na tentación de empregar adxectivos para amosar o meu entusiasmo e alegría (a novela aparecerá a comezos de xullo, coincidindo cos últimos días da Feira do libro de Vigo). Como é o meu costume adianto a cuberta definitiva (falaremos dela de vagariño) e o texto de contracuberta que preparamos:

O río da vida e da morte. Unha moza lavandeira le nas marcas da auga a historia da súa xente. Despois da auga que fecunda a memoria, axiña aparecerá un fogo destrutor, as labaradas do odio... Así comeza Os libros arden mal, a agardada novela de Manuel Rivas que se desenvolve nun período que vai do 1881 deica os nosos días, entre o falecemento de George Borrow e o dun vello anarquista galego chamado Polca.


Esta obra, como moitos dos personaxes que a habitan, podería levar tatuada na pel aquel sobre aviso que Luís Vives transmitiu a Erasmo: “Non se pode falar nin calar sen perigo”. A protagonista principal é a linguaxe, as verbas que forman parte do corpo, a igual que os ósos, os ollos e os dedos. A loita entre as palabras feitas para dominar, e as palabras eivadas. Entre a linguaxe do poder autoritario e a linguaxe que sobrevive na penumbra. A linguaxe bélica e o latexo dionisíaco da fala popular. A linguaxe dogmática da relixión e a fala carnal e erótica do entroido. Unha obra que intenta pescudar, por un camiño interior, de intersticios, con sutileza e sen dogma, no inexplicábel histórico.


A estrutura desta novela semella a dunha esfera armilar, composta por moi diferentes órbitas nas que os astros, ademais das vidas humanas, son os libros, as pertenzas, os animais, as plantas, e as palabras, elas mesmas a moverse como seres vivos. Unha esfera armilar tamén no entrelazar de xéneros, cunha órbita maior, a ficción narrativa a xeito de thriller, no que o caso central é a historia dramática da cultura, que contén en círculos concéntricos a poesía, o ensaio histórico, a crónica xornalística, formas de literatura popular como as novelas do Oeste. Unha esfera tamén que entrelaza multitude de voces, nunha escrita encarnizada, sempre en vilo, que vai e vén entre os territorios da dor e o gozo erótico.

Etiquetas: , ,

Marcadores: ,

13 Comments:

Anonymous Anônimo said...

e como arderá un blog?
descubrín un blog moi interesante que semella a actualización de memorias de adriano pero dende a perspectiva das mulleres

http://mujeresderoma.blogspot.com/

10:59 AM  
Blogger Plattdorf said...

Espero que desculpe que sexa tan directo, pero esa cuberta ten delito...

4:04 PM  
Anonymous Anônimo said...

Pois a min non me disgusta... Intentarei de leela en galego, xe teño moitas ganas.
Por outra parte, felicidades polo blog.
(e perdón polo meu galego macarrónico dende Catalunya)

4:10 PM  
Blogger mourullo said...

Chuzado.

6:13 PM  
Anonymous bola extra said...

case 800 páxinas!!!
que pereza!
desde que teño a medias Jonathan Strange y el señor Norrell non aguanto libros de máis de 200 páxinas!

6:30 PM  
Anonymous O vixía said...

A verdade, logo de ler os avances que se fixeron do libro e agora a sinopse de contracuberta, a obra promete, pero esperarei a lela, porque o autor é un dos máis irregulares que coñezo, capaz de narracións excelentes, admirables, e de "textículos" esquecibles. A ver en que categoría cadra este "Os libros arden mal"...

10:43 PM  
Blogger Peke said...

Gústame a portada. De quen é?

4:27 PM  
Blogger Brétemas said...

A imaxe de cuberta é un cartel das festas da Coruña que preparou camilo Díaz Baliño, o pai de Isaac. A foto do lume é de Manuel González Vicente e o deseño e o tratamento dixital de Miguel A. Vigo.

4:49 PM  
Anonymous Anônimo said...

Agardo con emoción polo libro de Manolo.

Almiral

12:01 AM  
Anonymous Anônimo said...

Veño de remata-lo libro é inda non sei que pensar del. Por unha parte, a historia, moi coral, ten todo o encanto da narrativa de Rivas. Sen embargo, e sen querer negarlle á obra a súa valía, a redacción do texto (frases breves, telegráficas en moitas ocasións) fai que a lectura non sexa moi fluída. Para un conto a estructura é válida, pero unha obra deste volume require, dende o meu punto de vista, un ritmo máis áxil.

9:55 PM  
Anonymous Vagalume said...

Estoy a ler o libro, agora mesmo estou na mitade... e me parece, por falar dun modo sinxelo, excelente. Non debe asustarnos o feito de que sexa 'gordo', porque se le moi ben. Eu son arxentina e levo sete anos en Vigo, podería pensar que ler en galego é difícil, pero con esta novela non ocorre.
Manuel Rivas asinou o meu exemplar na Feria del Libro e fixo un debuxiño moi chulo. Falei con el e quedei encantada.
Saúdos e perdón por mi galego 'adoptado'.

12:54 PM  
Anonymous Anônimo said...

un bon libro hay donde os haixa si señor
case oitocentas paxinas k non son nada se te pos en serio
bueno un saudo a todos os k visitan esta paxina e a seguir lendo en galego k merece a pena
hai k axudar os escritores galegos k hai poucos k vivan de escribir e Manuel Rivas é un deles
bueno un saudo e xa vos contarei mais cousas outro dia

10:57 AM  
Blogger 日月神教-向左使 said...

成人論壇,080聊天室,080苗栗人,免費a片,視訊美女,視訊做愛,免費視訊,伊莉討論區,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,維克斯論壇,情色論壇,性感影片,正妹,走光,色遊戲,情色自拍,kk俱樂部,好玩遊戲,免費遊戲,貼圖區,好玩遊戲區,中部人聊天室,情色視訊聊天室,聊天室ut,成人電影,成人遊戲,成人文學,免費成人影片,成人光碟,情色遊戲,情色a片,情色網,性愛自拍,美女寫真,亂倫,戀愛ING,免費視訊聊天,視訊聊天,成人短片,美女交友,美女遊戲,18禁,三級片,自拍,後宮電影院,85cc,免費影片,線上遊戲,色情遊戲,日本a片,美女,成人圖片區,avdvd,色情遊戲,情色貼圖,女優,偷拍,正妹牆

5:07 AM  

Postar um comentário

<< Home